Procedura uproszczona importu – jak działa i kiedy się opłaca

Powiększ

Dwie formy uproszczenia w imporcie do UE

Unijny kodeks celny (rozporządzenie 952/2013) przewiduje dwie formy uproszczenia. Obie kończą się zgłoszeniem uzupełniającym, a zgłoszenie uproszczone (albo wpis do rejestru) i zgłoszenie uzupełniające tworzą jeden, niepodzielny instrument (art. 167 ust. 4).

• Zgłoszenie uproszczone (art. 166) – w zgłoszeniu można pominąć niektóre dane lub dokumenty załączane do zgłoszenia. Brakujące dokumenty musisz mieć w posiadaniu i udostępnić organowi celnemu w wyznaczonym terminie. Regularne stosowanie wymaga pozwolenia.
• Wpis do rejestru zgłaszającego (art. 182) – organ może zezwolić na złożenie zgłoszenia celnego w formie wpisu do rejestru, jeśli dane zgłoszenia są dostępne dla organów celnych w Twoim systemie elektronicznym (np. WMS lub ERP). Zgłoszenie uznaje się za przyjęte w chwili wpisu towarów do rejestru. Organ może też uchylić wymóg przedstawienia towarów; wtedy towary uznaje się za zwolnione w momencie wpisu, o ile spełnione są warunki z art. 182 ust. 3 (m.in. status upoważnionego przedsiębiorcy w zakresie uproszczeń celnych).

Zgłoszenie uzupełniające – termin

Zgłoszenie uzupełniające może mieć charakter ogólny, okresowy lub podsumowujący (art. 167 ust. 1). Terminy wynikają z rozporządzenia delegowanego 2015/2446 (art. 146): gdy należności księguje organ celny w zwykłym trybie, zgłoszenie uzupełniające składa się w terminie 10 dni od zwolnienia towarów. Gdy należności są księgowane okresowo, a zgłoszenie uzupełniające ma charakter ogólny, okresowy lub podsumowujący, okres, którego ono dotyczy, nie może przekroczyć jednego miesiąca kalendarzowego, a termin jego złożenia ustala organ i nie może on przekraczać 10 dni od końca tego okresu.

Kto może skorzystać i na jakich warunkach

Pozwolenie na regularne zgłoszenia uproszczone wydaje się, gdy wnioskodawca m.in. nie ma poważnych ani powtarzających się naruszeń prawa celnego i podatkowego (kryterium z art. 39 lit. a kodeksu) oraz stosuje odpowiednie procedury obsługi pozwoleń, zakazów i ograniczeń (art. 145 rozporządzenia 2015/2446). Upoważnionych przedsiębiorców w zakresie uproszczeń celnych (AEOC) uznaje się za spełniających część tych warunków, jeśli ich ewidencja jest odpowiednia do objęcia towarów procedurą na podstawie zgłoszenia uproszczonego. Szczegółowe wymogi i tryb wniosku sprawdź u organu celnego właściwego dla Twojej siedziby.

Kiedy procedura uproszczona się nie opłaca

• importujesz sporadycznie, więc koszt wniosku i utrzymania systemu ewidencji przewyższa oszczędność czasu,
• nie masz systemu ewidencji, który udostępni dane organowi celnemu (dotyczy wpisu do rejestru),
• w ostatnim czasie miałeś naruszenia przepisów celnych lub podatkowych, które mogą utrudnić uzyskanie pozwolenia.

W takiej sytuacji prostszym rozwiązaniem jest standardowe zgłoszenie celne składane za każdym razem przez agencję celną – zobacz też odprawa uproszczona – czy warto?

Czy agencja celna może stosować uproszczenia w Twoim imieniu

To zależy od zakresu pozwolenia i rodzaju przedstawicielstwa. Przy przedstawicielstwie pośrednim agencja jest zgłaszającym, a importer jest dodatkowo dłużnikiem celnym; dłużnicy odpowiadają solidarnie (art. 77 ust. 3 i art. 84 kodeksu). Szczegóły opisujemy w artykule o przedstawicielu celnym bezpośrednim i pośrednim. Do każdego zgłoszenia potrzebny jest też numer EORI importera – tak go uzyskasz.

Chcesz ocenić, czy uproszczenie ma sens przy Twoim wolumenie importu? Napisz do nas – przeanalizujemy dane i podpowiemy, jaka forma zgłoszeń będzie najprostsza. Przy imporcie z Wielkiej Brytanii zobacz też naszą usługę importową.

Źródła

• Rozporządzenie (UE) nr 952/2013 – Unijny Kodeks Celny, art. 166, 167, 182
• Rozporządzenie delegowane (UE) 2015/2446, art. 145–147

Najczęstsze pytania